ငါ့ ကဗ်ာရဲ ႔ အနားသတ္က ဘာလဲ
ဒီကမာၻထဲမွာ........
အနာဂါတ္က မေရရာတဲ့ အထာၾကီးနဲ႔ လွမ္းေျပာင္ျပေနေသးတယ္။

ဒါဟာ ကဗ်ာထဲက သံစဥ္လား
သံစဥ္ထဲက ကဗ်ာလား
သစၥာတရားဆိုတာ
ဟိုးက ပင္လယ္ေတြထဲမွာမ်ားလား။

စီးေျမာခ်င္းေလ
ပန္းခ်ီကားတပုဒ္လိုပဲ
ငါနားေထာင္ေနတဲ့ သီခ်င္းေတြက စိတၱဇရယ္။

ဒီကဗ်ာကို ငါ...
ကို္ယ့္ကိုကို အရည္ေဖ်ာ္ျပီးေရးေနတယ္။
ဟိုး ပေ၀သဏီက ဂီတလွိဳင္းေတြနဲ႔။

ခ်ိဳပါေစသား
မင္းပ်ိဳမယ္ဆိုရင္လဲ
ငါ့အိပ္မက္ေတြကို အရည္က်ိဳလို႔ ယူသြားပါ။

သံစဥ္ေတြ
အိုး...ငါ့ေသြးေတြထဲ စီးေျမာက်
ဒါဟာ ထာ၀ရ က်ဆံုးမွဳမရွိတဲ့ ကဗ်ာတပုဒ္ပဲ

ဟိုးက
ေတာင္တန္းရဲ ႔ နံရံေပၚမွာ
ပန္းခ်ီကားတခ်ပ္ရွိတယ္။
သိပ္ကို လွသတဲ့။

ဂီတဆိုတာ
ငါ့အတြက္ေတာ့ ေနေနက်
ကမာၻနဲ႔အတူ အထာက်ျပီးသားပဲ။

ကာရန္ေတာ့မရွိဘူးေပါ့ေလ
ဒါေပမယ့္
ဒါက
ဘယ္ဘ၀က က်ိန္စာလဲ တကတည္းကြာ
ငါ့ရဲ ႔ေလညင္းေတြခမ်ာ
တခါတခါမ်ား ပင့္သက္ရွဳိက္ခြင့္ေတာင္မရလိုက္ဘူး။